Een takkenril.

Aan het eind van ons complex is een bosje dat langzamerhand veel te hoog werd. Zelfs om 12.00 uur, als de zon op zijn hoogst staat, wierp het schaduw  op de aangrenzende tuinen. Er is daarom veel gesnoeid en al deze takken werden langs de grens met ons complex op elkaar gelegd. Een dikke rij inelkaar gestoken takken en takjes van wel anderhalve meter hoog en dik en zo'n 25 meter lang.  Dit dode hout is een feest voor de vogels die er in rondscharrelen, altijd wel een insect vinden en goede schuilgelegenheid, zelfs nestgelegenheid. Het is een mooie natuurlijke afscheiding onder de bomen. Laatst zag ik er een winterkoninkje.  Merels houden er van en de boomklever.
Tuinieren met de natuur, tuinieren in de natuur. - 4.
index
Een winterkoninkje laat zich niet regisseren en ik kreeg deze dan ook niet voor de camera. Dan deze van Marjolein Bastin maar.
Back Next